Over ViaTerra
ViaTerra - De weg via aarde
Leven is groeien. Veel van deze groei gebeurt buiten ons zicht: onder de oppervlakte, in de aarde, in de moederschoot. Onzichtbaar maar krachtig genoeg om uiteindelijk naar de oppervlakte te komen en zichtbaar te worden.
Wij leven en groeien allemaal en bij ons allemaal gaat dit niet altijd vanzelf. Leven is soms ingewikkeld en groeien pijnlijk. We ervaren periodes waarin de dingen niet meer vanzelf gaan, waarin we het overzicht verliezen of iets kwijtraken wat voor ons belangrijk was. Dit gaat vaak gepaard met verdriet, onzekerheid, paniek of het gevoel vast te zitten. Ik geloof dat juist in die periodes iets nieuws ontstaat. Nog onzichtbaar, maar wel van levensbelang. Ons levensbelang.
Op die momenten in ons leven hebben we goede aarde nodig. Een bedding waarin we ons veilig voelen, waar we gevoed worden en waar weer ruimte ontstaat om te groeien. We kunnen die goede aarde voor elkaar zijn: als ouders voor onze kinderen en als volwassen mensen voor elkaar. We zijn niet gemaakt om alleen te leven. In verbinding met anderen ontstaat ruimte, heling en levenskracht.
Ik geloof dat God aan de oorsprong van de levenskracht staat en dat wij als mensen de waardevolle taak hebben om al het leven op deze aarde, ín ons en buiten ons te laten (op)groeien en bloeien.
Ouderschap
"Een boom vraagt niet aan een mens: “geef mij kracht en bijzonderheid”. De boom vraagt: geef mij goede aarde, water, licht, warmte, constante aandacht en ruimte om te groeien. Grijp niet in in mijn groei, laat mij enkel het leven dat ik gekregen heb verwezenlijken." (uit: Wie ben jij, o liefde van Pater Frans van der Lugt)
Zo is het met ons en met onze kinderen. We hoeven niet volgestopt te worden met van alles. Een kind vraagt aan zijn ouders om uitgenodigd en aangemoedigd te worden te groeien van binnenuit en zijn eigen weg te leren ontdekken.
Ik geloof dat het ouderschap een mooie en waardevolle taak is die tegelijkertijd ook veel van ouders vraagt. Juist omdat we zelf ook kind zijn geweest en het ons confronteert met onze eigen pijn, ons gemis en onze tekorten. Als we als ouders bereid zijn om dit eerlijk onder ogen te komen en onszelf in de spiegel aan te kijken, geven we onze kinderen vaste grond en ruimte om zichzelf te worden.
Verlaat het slagveld van je ziel en betreed het veld van barmhartigheid, heb relaties met lieve mensen die van je houden, laat hun barmhartigheid je genadig zijn. En wees jezelf genadig. In het veld van liefdevolle relaties smelten de schillen van je maskers, de levenskracht explodeert.
(uit: Wie ben jij, o liefde van Pater Frans van der Lugt)
